۱۰ نکته مهم مدیریت مرغداری در این مطلب به صورت ویژه برای شما آماده شده است.امیدواریم با خواندن و اجرا کردن این نکات، بتوانید به مدیریت بهتر مرغداری خود بپردازید.
۱۰ نکته مهم مدیریت مرغداری
استرس سرمایی یکی از عوامل تضعیفکننده سیستم ایمنی طیور پرورشی است. در چنین شرایطی پرنده بیشتر در معرض عوامل ویروسی و باکتریایی قرار میگیرد.
برای به حداقل رساندن تلفات ناشی از بیماریهایی همچون نیوکاسل، آنفلوآنزا، آنگارا، برونشیت و غیره باید تولیدکنندگان مرغ گوشتی توصیه های بهداشتی را جدی گرفت. و در جهت اجرایی کردن آنها نهایت دقت و تلاش خود را به کار گیرند.
در رابطه با کنترل پرندگان آزادپرواز و جوندگان، باتوجه به اینکه این جانوران منبع و مخزن انواع عوامل بیماریزای میکروبی هستند. مرغدار میبایست مواردی را رعایت کند. از جمله: ایجاد حصار، فنس، نصب توری مناسب روی پنجرهها، بتون ریزی محوطه مرغداری، محصورسازی انبار دان، ماشینیسازی انتقال خوراک از انبار به سالن پرورش و … . با انجام این کارها، هم ورود پرندگان آزادپرواز و جوندگان را کنترل میکنند و هم دسترسی آنها را به جیره قطع میکنند.
مدیریت صحیح گرمایش، رطوبت و تهویه سالنها لازم است. و هرگونه استرس حرارتی میتواند زمینه را برای ظهور و بروز بیماریها در مرغداری فراهم کند. لذا مرغداران میبایست قبل از جوجهریزی صحت عملکرد هیتر، سوخترسان، هواکش، رطوبتساز و … را بررسی و تجهیز کنند.
کنترل ورود افراد، وسایل و نهادهها از دیگر نکات مهم است. مدیر مرغداری حتیالامکان در طول دوره پرورش ورود افراد متفرقه به مرغداری را ممنوع نماید. و خودروهایی که خوراک یا نهاده را به مرغداری حمل میکنند را پس از عبور از حوضچه ضدعفونی، آن را به واحد ورود داده و قبل از تخلیه نسبت به داشتن گواهی حمل بهداشتی-قرنطینهای آن، اطمینان حاصل کنند.
اجرای برنامه واکسیناسیون یکی از راهکارهای اساسی کاهش بیماریهای ویروسی در واحدهای مرغداری است. واکسیناسیون به صورت تزریقی برعلیه نیوکاسل، نه تنها امکان ابتلا به این بیماری مهلک را از بین برده؛ بلکه در صورت درگیری، تعداد تلفات نیز بسیار پایین خواهد بود.
کوره لاشهسوز یا چاه دفن تلفات، لازمه بسیار مفید و مهمی جهت جلوگیری از گسترش و پراکنده شدن عوامل بیماریزا است. لذا مرغدار قبل از جوجهریزی میبایست نسبت به تأمین و تجهیز آنها اقدام کند.
گزارش هرگونه تلفات نامتعارف به اداره دامپزشکی ضروری است. مرغدار میتواند با گزارش سریع هرگونه تلفات نامتعارف به شبکه دامپزشکی، باعث جلوگیری از اشاعه آلودگی در منطقه شود. اداره دامپزشکی علاوه بر نمونهگیری و ارسال به آزمایشگاه، اطلاعرسانی لازم را به سایر واحدها جهت تشدید اقدامات بهداشتی-قرنطینهای انجام خواهد داد.
کود مرغی پایان دوره پرورش منبع و مخزن کاملی از انواع باکتریها، ویروسها، انگلها و قارچها است. در صورتی که بارگیری و انتقال داده شود، عوامل بیماری زای آن از طریق جریان باد در کل منطقه پراکنده میشود. و بدین سان اشاعه آلودگی را تشدید میبخشد. لذا مرغدار ملزم است پس از پایان دوره پرورش، کود را طبق شرایط اصولی و دستورالعملهای بهداشتی جمعآوری نماید. و پس از طی مدت تعیین شده آن را بارگیری و حمل کند.
مهمترین بخشی که مرغدار باید به آن توجه نماید، تهیه جوجه باکیفیت، خرید از مزرعه مرغ مادر مجاز و تحت نظارت سازمان دامپزشکی میباشد. جوجههای بیکیفیت و به اصطلاح تهسالنی از ایمنی مناسب برخوردار نیستند. و با بروز کمترین استرسی، درگیر انواع بیماریهای عفونی و غیرعفونی میشوند. درنهایت تلفات سنگین و تحمیل خسارت اقتصادی فراوان برای مرغدار و تولیدکننده را به همراه دارد.
اجرای توصیههای فوقالذکر در کنار مدیریت صحیح و سختگیرانه مرغدار، تهدیدات صنعت پرورش طیور را به حداقل میرساند. و راندمان و بهرهوری تولید را افزایش میبخشد.


استرس سرمایی یکی از عوامل تضعیفکننده سیستم ایمنی طیور پرورشی است. در چنین شرایطی پرنده بیشتر در معرض عوامل ویروسی و باکتریایی قرار میگیرد.