امنیت زیستی در دامداری هنگام ورود دام جدید به گله یکی از نکات مهم دامپروری است. ورود دام جدید همواره با چالشهایی روبرو است. لذا توجه به نکات مهمی که در این مطلب آورده شده، میتواند به شما در این زمینه کمک برساند.
امنیت زیستی در دامداری هنگام ورود دام جدید به گله
بزرگترین خطر امنیت زیستی در زمان ورود دام جدید به گله شکل می گیرد. شیوع عوامل عفونی خاص از نگرانی هایی است که باید در گله در نظر گرفته شود. ورود دام جدید به گله باید همراه با بازبینی دقیق , غربالگری و قرنطینه برای بیماریهای عفونی باشد.برنامه ای برای نظارت معمول و سیستماتیک و بررسی گله برای حضور و ورود عوامل عفونی باید انجام شود که مراحل اولیه جداسازی (isolation) هستند.
ناقلان خاموش عفونت در دامداری
بسیاری توجه ندارند که دامهای به ظاهر سالم میتوانند در مرحله پیش از پیدایش علایم (عفونی هستند ولی هنوز علایم بیماری را نشان نداده اند) یا مرحله حامل عفونت باشند. در هریک از این موارد حیوان ممکن است ارگانیسمهای عفونی را دفع کند ولی کاملا طبیعی بنظر برسد. این ناقلان خاموش میتوانند عفونت را بویژه در زمانی که در مجاورت دامهای مستعد قرار می گیرند، بسادگی به سایر دامها انتقال دهند.
راهکار لازم برای غربالگری دام ها
باید عوامل عفونی و ترشحات را دور از دامهای مستعد ، بویژه در گله هایی که دام جدید به آنها وارد میشوند نگه داشت تا به کاهش بیماری دامها و به حداقل رساندن ضررهای اقتصادی کمک شود.غربالگری دقیق و آزمون های مناسب میتواند به محدود کردن ورود دامهای جدید با شرایط عفونی ناخواسته کمک کند. دانستن محدودیتهای این آزمون ها مهم است و با بکار گیری اینها همراه با داشتن تاریخچه کامل، دامپزشکان و متخصصان دامپروری می توانند قضاوتی علمی در مورد خطرات احتمالی ورود دام جدید به گله بنمایند.
در بیشتر موارداین مرحله حیاتی به دلایل اقتصادی قبل از خرید مشکل بنظر رسیده و انجام نمی شود. غربالگری در مقایسه با هزینه های طولانی مدت وقوع بیماری کم و کاملا به صرفه است. در شکل ایده آل بعد از غربالگری، برای ورود دام جدید باید حداقل دو هفته و یا چهار هفته قرنطینه صورت گیرد. تمام ترشحات دام، مدفوع، ادرار و مایعات کشنده بایستی از دامهای قرنطینه شده و دامهای سابق گله جدا شده و حتی الامکان ارتباط آب، هوا و غذا جدا باشد.
خیلی از بیماریهای حاد درطی ۲ تا ۳ هفته بروز می کنند و استفاده از برنامه های قرنطینه موثر میتواند خیلی از مشکلات امنیت زیستی را کاهش دهند. مدت قرنطینه میتواند برای غربالگری بیشتر دامها برای جستجوی بیماری که در غربالگری اولیه ممکن است از دست رفته باشد، استفاده شود.
اقدامات تشخیصی یا برنامه های درمانی کامل برای دامهایی که پس از مدت کوتاهی بعد از خرید یا در زمان قرنطینه بیمار می شوند باید انجام گیرد.
ردیابی سریع و به موقع، و همچنین درمان در زمان مناسب میتواند از شیوع و پراکنش عامل آلودگی در سطح گله جلوگیری کند.
