تغذیه علوفه در گوساله های شیر خوار

نتایج تحقیقات نشان می دهند که در مقایسه با توصیه های انجام شده، گاوداری ها برای گوساله ها مصرف استارتر و آب را به تأخیر می اندازند ولی تغذیه علوفه در گوساله ها را زود شروع می کنند. اطلاعات نشان می دهند که گاوداری های بزرگ عملکرد بهتری از نظر مدیریت تغذیه گوساله ها دارند.
تغذیه علوفه در گوساله ها ، اندازه ریز ذرات، محیط مناسب تری را برای شکمبه فراهم می کند. این موضوع مهم است زیرا گوساله ها نیز همانند گاوها به اندازه ذرات جیره کوچکتر نیاز دارند تا سطح وسیع تری را برای هضم و تخمیر میکروبی در اختیار داشته باشند. همانند گاوها، گوساله ها ذرات درشت را به صورت لقمه از سمت شکمبه به دهان می آورند که در دهان و طی فرآیند نشخوار، بزاق تولید می کنند و این بزاق باعث جلوگیری از اسیدوز شکمبه می شود. عمل نشخوار و بافری کردن بزاق، مطلوب ترین الگوی تولید (VFA)اسید های چرب فرار را فراهم می کند که منجر به تشکیل پرزهای شکمبه می شود.
در مقایسه با استارتر، علوفه دارای قابلیت هضم پائین و نرخ کمتر تخمیر بوده و به لحاظ حجیم بودن سبب کاهش مصرف خوراک دام می شود. در صورت مصرف استارتر به صورت پلت، مقداری علوفه تغذیه کنید تا از احتمال بروز اسیدوز در گوساله جلوگیری شود.