اهمیت آغوز ( ماک و یا کلستروم )

آغوز اولین شیری است که بعد از زایمان گاو ترشح می شود.
خوراندن آغوز به گوساله ها نه تنها باعث سلامتی بهتر در گوساله ها بلکه باعث افزایش کارآیی جمعیت باکتریایی در مجاری گوارش آنها می شود. در نتیجه باید به این مورد توجه بیشتری شود. عوامل کلیدی زیادی وجود دارد که مشخص می کنند گوساله از طریق آغوز چه میزان ایمنی دریافت می کند. برای مثال، توانایی جذب پروتئین های آنتی بادی (به طور عمده ایمونوگلوبین) آغوز توسط گوساله به زمان مصرف نسبت به زمان تولد، وابستگی زیادی دارد. جذب آنتی بادی آغوز ۴ ساعت بعد از تولد تا ۲۵ درصد کاهش پیدا می کند و تقریباً تا ۲۴ ساعت پس از تولد، میزان جذب به صفر می رسد.
جذب آنتی بادی به واسطه تنش کاهش می یابد که این تنش از منابع مختلفی از قبیل گرما، سخت زایی، جابه جایی با خشونت دام و خوراک دهی گوساله ها نشأت می گیرد. منبع دیگری که باعث کاهش جذب آنتی بادی می باشد، آلودگی باکتریایی است. آغوز آلوده (حاوی بار باکتریایی) نه تنها برای گوساله یک مشکل مستقیم می باشد، بلکه میزان جذب آنتی بادی را نیز کاهش می دهد.
میزان جامدات آغوز و همچنین میزان مواد مغذی آغوز نسبت به شیر معمولی دو برابر است بنابراین میزان انرژی آغوز بیش از دو برابر شیر معمولی است. وجود ۸۱ گرم lgG در هر لیتر شیر نشان دهنده کیفیت بالای آغوز می باشد در حالیکه در شیر معمولی هیچ میزانی از lgG وجود ندارد.
لاکتوفرین که یک آنتی باکتری است که در شیر وجود ندارد اما در آغوز به میزان بالایی مشاهده می شود. موازنه ترکیبات مغذی در آغوز بسیار بالاتر از شیر می باشد که اکثر آنها هورمون هایی هستند که تحت عنوان آنوبولیک شناخته شده اند و باعث افزایش رشد می شوند. این شاخه جدیدتری از علم را منعکس می کند: اپی ژنیک، میزان بالای مواد مغذی، lgG و ترکیبات متابولیک ممکن است ژن های بیشتری که تسریع کننده رشد، سلامت و تولید شیر در آینده می باشند را فعال کند.