تأثیر تغذیه پری بیوتیک، پروبیوتیک و سین بیوتیک ها بر عملکرد، فاکتورهای خونی و وضعیت اشرشیاکولی مدفوع گوساله‌های شیرخوار هلشتاین

به‌منظور مطالعه تأثیر شیر حاوی افزودنی‌های پروبیوتیک، پری بیوتیک و سین بیوتیک بر رشد و عملکرد گوساله‌های شیرخوار، تعداد ۲۴ رأس گوساله شیرخوار نر هلشتاین به وزن اولیه ۳ ± ۴۲ کیلوگرم در یک گاوداری صنعتی در استان خراسان رضوی به طور تصادفی به چهار تیمار تغذیه‌ای اختصاص داده شدند. تیمارهای آزمایشی شامل: تیمار شاهد تغذیه شیر کامل بدون افزودنی، تیمار شیر کامل همراه با پروبیوتیک، تیمار شیر کامل همراه با پری بیوتیک، و تیمار شیر کامل همراه سین بیوتیک (اضافه کردن مخلوط پروبیوتیک و پری بیوتیک) بود. گوساله‌های آزمایشی به مدت ۶ هفته در با این تیمارهای تغذیه شدند. مقدار خوراک مصرفی و افزایش وزن روزانه گوساله‌ها در هر سه تیمار دارای افزودنی (پروبیوتیک، پری بیوتیک و سین بیوتیک) به‌طور معنی‌دار (۰۵/0p <) بالاتر از داده‌های این متغیرها در گروه شاهد بود. همچنین نرخ ایکولای مدفوع در بین گوساله‌هایی که با پروبیوتیک، پری‌بیوتیک و سین بیوتیک تغذیه شدند کمتر از تعداد آنها در تیمار شاهد بود (۰۵/0p <). همچنین تفاوت بین شاخص‌های خونی گوساله‌های اختصاص داده‌شده به گروه‌های مختلف در اکثر متغیرها معنی‌دار نبود. بااین‌وجود، مقدار نوتروفیلها و لیمفوسیتها تفاوت معنی دار (۰۵/0p <) با گروه شاهد داشتند. این مطالعه نشان داد که افزودن پروبیوتیک، پری بیوتیک و تلفیق این دو افزودنی به شیر، باعث بهبود رشد روزانه و همچنین کاهش ایکولای مدفوع در بین گوساله‌های شیرخوار و یا درمجموع عملکرد بهتر آنها گردید. با توجه به اثرات مثبت این افزودنی‌های سازگار با محیط و سلامت گوساله‌ها انتظار می‌رود در آینده تحقیقات بیشتر در این زمینه‌ها صورت گیرد. +